ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 25 sierpnia 1986 r.

w sprawie wynagrodzenia tłumaczy przysięgłych.

(Dz. U. z dnia 17 września 1986 r.)

Na podstawie art. 133 § 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 31, poz. 137) zarządza się, co następuje:

§ 1. 1. Stawki wynagrodzenia tłumaczy przysięgłych za sporządzenie zaświadczonego tłumaczenia stanowią procent przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w kwartale poprzedzającym ustalenie tego wynagrodzenia przez sąd lub inny podmiot zlecający, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego stosownie do przepisów o zaopatrzeniu emerytalnym, i wynoszą:

1) za stronicę tłumaczenia na język polski:

a) z języka angielskiego, niemieckiego, francuskiego i rosyjskiego do 1,2%,

b) z innego języka europejskiego i z języka łacińskiego do 1,3%,

c) z języka pozaeuropejskiego posługującego się alfabetem łacińskim do 1,5%,

d) z języka pozaeuropejskiego posługującego się alfabetem niełacińskim lub ideogramami do 1,7%,

2) za stronicę tłumaczenia z języka polskiego:

a) na język angielski, niemiecki, francuski i rosyjski do 1,5%,

b) na inny język europejski i na język łaciński do 1,8%,

c) na język pozaeuropejski posługujący się alfabetem łacińskim do 2%

d) na język pozaeuropejski posługujący się alfabetem niełacińskim lub ideogramami do 2,5%

Wysokość przeciętnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczenia stawek wynagrodzenia tłumaczy przysięgłych obowiązuje od dnia jego ogłoszenia.

1[1]. Jeżeli podmiotem zlecającym nie jest organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator - stawki wynagrodzenia ustalone w ust. 1 podwyższa się o wielkość obciążeń podatkowych obejmujących to wynagrodzenie, z wyłączeniem podatku dochodowego od osób fizycznych.

2. Kwoty wynagrodzenia zaokrągla się do pełnych setek w górę.

3. Wynagrodzenie obejmuje koszt przepisania tłumaczenia pismem maszynowym.

4. Za stronicę tłumaczenia z języka obcego na język obcy stawki wynagrodzenia ustalone w ust. 1 pkt. 2 podwyższa się o 50 %.

5. Za sporządzenie tłumaczenia - na prośbę zlecającego - w dniu zlecenia stawki określone w ust. 1 podwyższa się do 50%.

§ 2. Za tłumaczenia tekstów:

1) sporządzonych pismem ręcznym lub przez wypełnienie pismem ręcznym drukowanych formularzy, z wyjątkiem tekstów sporządzonych pismem technicznym,

2) trudnych do odczytania ze względu na stopień zniszczenia lub uszkodzenia tekstu lub złą jakość kopii sporządzonej sposobem technicznym - stawki przewidziane w § 1 podwyższa się o 25 %.

§ 3. Za sprawdzenie i zaświadczenie dostarczonego tłumaczenia oraz za sporządzenie i zaświadczenie odpisu pisma w języku obcym wynagrodzenie wynosi 50% stawki przewidzianej za tłumaczenie, określonej w § 1.

§ 4. Za sprawdzenie i zaświadczenie zgodności dostarczonego odpisu pisma w języku obcym wynagrodzenie wynosi 30% stawki przewidzianej za tłumaczenie określonej w § 1.

§ 5.

1. W razie sporządzenia i zaświadczenia dodatkowych egzemplarzy tłumaczenia lub odpisu pisma w języku obcym, wymagających ponownego ich przepisania, wynagrodzenie wynosi 50% stawki przewidzianej za tłumaczenie, określonej w § 1.

2. Za sporządzenie i zaświadczenie kopii maszynopisu tłumaczenia lub odpisu pisma w języku obcym, sporządzonego przez tłumacza, wynagrodzenie za każdą kopię wynosi 20% stawki przewidzianej za tłumaczenie, określonej w § 1.

§ 6.

1. Wynagrodzenie za tłumaczenie ustne za każdą rozpoczętą godzinę obecności tłumacza wynosi stawkę jak za stronicę tłumaczenia określoną w § 1 i powiększoną o 30%.

2. W razie tłumaczenia ustnego zarówno na język polski, jak i z tego języka, stosuje się tylko jedną stawkę określoną w § 1 ust. 1 pkt. 2.

3. Wynagrodzenie za stratę czasu wezwanego tłumacza, jeżeli z jego usług nie skorzystano, ustala się w wysokości 50% stawki określonej w ust. 1.

4. Godziny obecności oblicza się od godziny, na którą tłumacz został wezwany, do godziny zwolnienia go od udziału w czynności.

§ 7.

1. Przy obliczaniu wynagrodzenia za stronicę uważa się 25 wierszy, a za wiersz - 45 znaków maszynopisu (rękopisu). Za znak uważa się wszystkie widoczne znaki drukarskie (litery, znaki przestankowe, cyfry, znaki przeniesienia itp.) oraz uzasadnione budową zdania przerwy między nimi. Stronicę rozpoczętą liczy się za całą.

2. W razie tłumaczenia sporządzonego w innym układzie maszynopisu niż 25 wierszy po 45 znaków na stronicę, za stronicę tłumaczenia przyjmuje się 1125 znaków.

§ 8. Traci moc rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 sierpnia 1982 r. w sprawie wynagrodzenia tłumaczy przysięgłych (Dz. U. Nr 24, poz. 174).

§ 9. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 października 1986 r.